سرایت زلزله هرات به تیم ملی، پس لرزه ها در تیم ملی ادامه دارد
با برکناری المطیری که معلوم شد در نتیجه تصمیم مستقیم بازیکنان صورت گرفت، زلزله ای در تیم ملی اتفاق افتاد. خوشبختانه تلفات این لرزه تنها المطیری بود، اما از آن زمان تا کنون پس لرزه ها هم چنان ادامه دارند. مانند زلزله هرات که با گذشت دو هفته هنوز مردم این ولایت را ناآرام دارد، تیم ملی هم هنوز به آرامش و سکون نرسیده است. دیروز فرشاد نور، کاپیتان تیم ملی، با مخالفت صریح خود به تعیین احتمالی عثمان توشیف، یک پس لرزه قوی را رقم زد و دوباره سوالات زیادی را مطرح ساخت.
از واکنش فرشاد نور معلوم می شود که بازیکنان در زمانی که المطیری را اخراج کرده اند به فدراسیون شرط گذاشته اند که مربی آینده باید دارای کلاس خوب و تجربه بالا باشد و کسی همطراز المطیری منحیث مربی انتخاب نشود. عثمان توشیف هر چند به مانند المطیری آدم جنجالی نیست و در تیم های که در چند سال اخیر حضور داشته، نتایج خیلی بدی کسب نکرده، اما باز هم او یک مربی با کلاس بالا نیست.
فدراسیون فوتبال از زمان شایعات برکناری المطیری تا کنون خفیانه و مانند یک کبک عمل کرده است. کبک در زمستان سر خود را زیر برف می کند و چون خودش کسی را نمی بیند، فکر می کند هیچ کس دیگر او را نمی بیند. فدراسیون هم با پنهان کاری و طرح شایعات به دور خود می چرخد و راه به جایی نمی برد.
در زیر چند نکته وجود دارد.
استراتژی فدراسیون: این واضح شده که المطیری را بازیکنان اخراج نمودند و فدراسیون در مقابل عمل انجام شده قرار گرفت. اما دین محمد صافی در صحبت با تلویزیون طلوع وانمود می کرد که این کار توسط فدراسیون صورت گرفته است و این وظیفه بازیکنان نیست. از آن روز، فدراسیون هیچ خبری در مورد المطیری و نحوه جدایی او نشر نکرده است. به ارتباط جانشین المطیری، فدراسیون خواسته به شکل غیر رسمی و سلیقه ای نام چند مربی نسبتاْ خوب را مطرح کند تا به نحوی به بازیکنان نشان دهد که به دنبال مربیان خوب و مجرب بوده است، اما وقتی کار به مرحله انتخاب رسیده، به دنبال گزینه ای بوده که بتواند روی آن کنترل داشته باشد. با توجه به اینکه عثمان توشیف قبلا مربی میوند اتلان بوده، فدراسیون به این باور است که می تواند روی او نفوذ داشته باشد. مطرح کردن نام عثمان توشیف و چند اسم دیگر از جمله علیرضا منصوریان به شکل غیر رسمی و شخصی با یک یا دو خبرنگار ورزشی در جهت این بوده تا دیده شود واکنش بازیکنان چه خواهد بود. خبرنگاران ورزشی باید احتیاط بیشتری به خرج دهند و آله دست فدراسیون برای پیشبرد اهداف مشخص شان نگردند. بر عکس، این خبرنگاران باید سوالات در مورد پروسه مطرح می کردند و از فدراسیون خواستار شفافیت می شدند.
نقش بازیکنان و طالبان: این واضح است که رهبری بازیکنان خواهان بازگشت انوش است. در مصاحبه نورحسین و فرشاد نور با تلویزیون افغانستان انترنشنل، آنها گفته اند که مربی ای می خواهند که تجربه جهانی داشته باشد و با بازیکنان افغانستان آشنایی داشته باشد. این تعریف تنها با انوش مطابقت دارد، زیرا او در یک باشگاه هالندی کمک مربی است و از طرفی اکثر بازیکنان تیم ملی در زمان انوش به تیم ملی دعوت شده اند. انوش هم پا پیش گذاشته بود و با فدراسیون صحبت داشت تا دوباره به تیم ملی برگردد. اما به نظر می رسد فدراسیون به بازگشت انوش علاقه ای نداشت زیرا بازگشت انوش به معنی قوی شدن داعیه بازیکنان می گردید و اتحاد انوش و بازیکنان ارشد باعث می شد تا فدراسیون در امور تیم ملی هیچ نقشی نداشته باشد.
اما نقش طالبان را هم نمی توان نادیده گرفت. دو سال گذشته نشان داده که طالبان دخالت مستقیم در امور فدراسیون دارند. حافظ احمد جان که مشاور فدراسیون است و از طرف طالبان منحیث معاون فنی فدراسیون معرفی شده است هم زمان معاون اداره ورزش طالبان هم هست. او بود که المطیری را به تیم ملی آورد و حالا با از دست دادن مهره خود، به دنبال این است که کسی را منحیث تیم ملی شاهد باشد که بتواند روی تصامیم او نقش داشته باشد. اگر یک مربی آمریکایی یا اروپایی به این وظیفه برسد، طالبان تقریبا هیچ کنترل روی او نخواهند داشت و چه بهتر از یک مربی از منطقه که بتوانند روی او نفوذ کنند. از طرفی طالبان هم با آمدن انوش خوش نیستند زیرا آنها نیز نمی خواهند اتحاد بازیکان ارشد تیم ملی با مربی به سرحدی برسد که طالبان نتوانند روی بازیکنان و مربی نفوذ کنند.
اما چه باید بشود؟
فدراسیون در چهارراهی سختی قرار گرفته است. با مخالفت بازیکنان با عثمان توشیف، به نظر می رسد که وی یک گزینه نخواهد بود. قرار گرفتن نام علیرضا منصوریان روی میز فدراسیون هم دروغ ثابت شد. شاید تنها گزینه ای که به فدراسیون مانده انتخاب یکی از مربیان است که در روز اول از آنها نام برده شد. با توجه به اینکه دیدیه گومز دا روسا و آنتونی هادسون هم اکنون مربی دو باشگاه هستند، احتمال اینکه فدراسیون بتواند باشگاه های آنها را قناعت دهد تا آنها را آزاد سازند، سخت است. تنها کسی که از آن لیست می ماند اشلی وست وود است که فعلا بدون تیم است و با فوتبال آسیا هم آشنایی خوبی دارد. در غیر آن، فدراسیون باید به دنبال یک مربی از شرق اروپا باشد که بتواند به شکل عاجل به تیم ملی بپیوندد. آوردن یک مربی از کشورهای اروپایی باعث می شود تا هم بازیکنان حرفی برای گفتن نداشته باشند و هم تیم ملی در مسابقات آتی خود مقابل قطر و کویت کم نیاورد.
