کار سخت اشلی وود و نیاز به بی طرفی او
اشلی ویست وود در اوج بحران در تیم ملی منحیث مربی تیم ملی افغانستان تعیین شده است. بهترین بازیکنان افغانستان حاضر نیستند در تیم ملی بازی کنند زیرا باور دارند که یوسف کارگر و رفقای او در فدراسیون مصروف فساد هستند. آنها خواستار استعفای کارگر شده اند. کارگر اما زیر بار نرفته است و اتهامات فساد را رد می کند. او در قدم اول خواست این اعتراضات را کم رنگ جلوه دهد و حتی در تلویزیون آریانا ادعا کرد که یک تعداد بازیکنان از وی معذرت خواهی کرده اند. اما تداوم اعتراض بازیکنان نشان می دهد که معذرت خواهی در کار نبوده است.
گفته می شود اشلی ویست کوشش کرده تا زمینه حضور بازیکنان معترض را در تیم ملی مهیا کند. اما فدراسیون فوتبال به وی گفته است که برای تیم ملی برای فرشاد نور، نور حسین و فیصل شایسته جایی وجود ندارد و وود نباید با این بازیکنان به تماس شود. فدراسیون نه تنها در باز گرداندن ۱۸ بازیکن ناکام بوده که حتی یک تعداد بازیکنان که اخیرا به تیم ملی دعوت شده اند نیز گفته اند حاضر به قبول این دعوت نیستند. در نتیجه، تنها بازیکنان داخلی باقی مانده اند و یک تعداد اندک بازیکنان مستقر در خارج که عمر فوتبالی شان به آخر رسیده است یا در لیگ های بسیار پایین و آماتور خارجی بازی می کنند.
اشلی وود باید این شرایط را درک کند. درست است که بازیکنان زمان مناسبی برای اعتراض خود انتخاب نکرده اند، اما وجود فساد کلان ترین دشمن فوتبال افغانستان بوده و به همین دلیل است که که در ۲۲ سال گذشته فوتبال افغانستان نتوانسته است به جایی برسد. در کنفرانس مطبوعاتی معرفی اشلی وود، وی به نوعی به تعهد بازیکنان معترض تاخت، کار مشابه که المطیری انجام داده بود. اما المطیری مجبور شد تنها چند ماه بعد از آن اظهار نظر از بازیکنان مقیم خارج به تیم ملی دعوت کند زیرا کیفیت بازیکنان داخلی فوق العاده پایین است و یک تیم ملی متشکل از بازیکنان داخل کشور توانایی شکست حریفان آسیایی خویش را ندارد.
وود می داند که در مقابل قطر و کویت کار بسیار سختی خواهد داشت. او باید تمام تلاش خود را بکند تا در این دو مسابقه به شکل تدافعی بازی کند، به امید اینکه امتیاز بگیرد یا حداقل تیمش گل کمتری دریافت نماید. اما بعد از مسابقات نوامبر، چهار ماه در مسابقات تیم های ملی وقفه می آید. در این مدت، اشلی وود باید روی ایجاد یک تیم ملی منسجم کار کند. هدف او باید آوردن بازیکنان معترض باشد. او باید به فدراسیون بگوید که هر به ساز آنها نمی رقصد و باید در جذب بازیکنان که می خواهد دست ازاد داشته باشد. در این مدت فیفا نیز احتمالا در مورد اتهام فساد علیه کارگر به نتیجه خواهد رسید. هم زمان خبرهای از احتمال برگزاری مجمع عمومی فدراسیون به هدف برگزاری انتخابات می رسد. اگر کارگر تا آن زمان از سوی فیفا برکنار نشده باشد، احتمالا وی کاندید خواهد بود، مگر اینکه طالبان وی را تهدید کنند تا کاندید نشود و راه را به کاندید طالبان که احتمالا احمد جان زدران است باز کند. نتیجه هر چه باشد، امیدواری وجود دارد تا بهار آینده مشکل در تیم ملی حل شود.
بنابر این، اشلی وود نباید در مورد جنجال میان بازیکنان و رهبری فدراسیون موقف گیری یکجانبه داشته باشد. حتی بعد از یک روز تمرین هم وود باید به این نتیجه رسیده باشد که ضرورت دارد تا بازیکنان معترض را بعد از مسابقه با قطر و کویت در تیم ملی جذب کند، بنا بر این نباید پل های پشت سرش را خراب کند. او باید منحیث کسی که بازیکنان معترض به او بتوانند اعتماد کنند مطرح گردد. این نقش به این دارد که وود آزادی عمل داشته باشد.
