ضعف های تیم ملی در جام فوتسال ملت های آسیا چه بود و باید چه بشود؟
بدون شک تیم ملی فوتسال افغانستان با بازی های درخشان و صعود به جام جهانی کاری خارق العاده انجام داد. این اولین باری است که افغانستان به شکل رقابتی به یک جام جهانی مرتبط به فیفا صعود می کند و این اتفاق بزرگی است که هم بازیکنان و هم کدر مربیگری تیم ملی فوتسال بابت آن قابل تقدیر و تمجید هستند. با این حال، تیم ملی فوتسال در فاصله دو ماه تا شروع جام ملت های آسیا با مشکلات نیز روبرو شد. یک بازیکنان ارشد تیم ملی که نقش اساسی در صعود افغانستان به جام فوتسال ملت های اسیا داشتند، مدعی بودند که با آنها برخورد درست صورت نگرفته است و آنها به تیم ملی دعوت نشده اند. در مقابل، مجید مرتضای با اذعان به اینکه مشکلات بین یک تعداد بازیکنان و مدیریت تیم ملی بوده است، بر این نکته تاکید کرد که بازیکنان معترض به تیم ملی دعوت شده بودند ولی انها به این دعوت توجه نکرده اند. به نظر می رسد هم بازیکنان و هم مدیریت تیم ملی استدلال خود را داشتند و در نهایت تصمیم به این گرفته شد که افغانستان بدون بازیکنان معترض عازم جام ملت ها شود. خوشبختانه تیم ملی به جام جهانی صعود کرد اما بازی های تیم ملی اما و اگر داشت و صعود افغانستان نیز در مراحلی وابسته به نتایج دیگر بود. در زیر به کاستی های تیم ملی اشاره شده است. هدف ما از برجسته ساختن نقاط ضعیف و کاستی ها این است که با برطرف کردن این کاستی ها، تیم ملی قوی شود و در مسابقات جام جهانی با قوت بیشتر ظاهر شود.
اول. نیمکت ذخیره افغانستان ضعیف بود. مجید مرتضایی در همه بازی ها مجبور بود به ۷ تا ۸ بازیکن اتکای بیشتری داشته باشد. به جز دروازه بان دوم که نشان داد دست کمی از جواد صفری ندارد سایر بازیکنان ذخیره فرصت کمی برای بازی یافتند و زمانی هم که داخل زمین بودند، سطح بازی افغانستان افت می نمود.
دوم. تیم ملی تجربه کم تر داشت. با اینکه تیم ملی افغانستان از نگاه تاکتیک فردی و تیمی بسیار خوب ظاهر می شد اما در چندین نوبت از نگاه روانی عقب افتاد. درست است که انتظارات از تیم ملی بلند رفته بود و همه انتظار شکست دادن کویت و بحرین را با تفاوت زیاد داشتند، اما تیم ملی نشان داد که از نگاه روانی خیلی زود تحت فشار قرار می گیرد که این موضوع را در مسابقه با کویت می توانستیم مشاهده کنیم. اما بی تجربگی بازیکنان جوان تیم ملی در مسابقه با تاجیکستان مشهود بود. افغانستان در آن مسابقه دو فرصت عالی داشت. اول اینکه تاجیکستان در نیمه اول به سرحد خطاها رسیده بود و ارتکاب خطای بیشتر منجر به دادن پنالتی به نفع افغانستان می شد که بازیکنان افغانستان نتوانستند از این فرصت استفاده کنند. در نیمه دوم نیز تیم تاجیکستان برای دو دقیقه یک بازیکن کمتر داشت که در این دو دقیقه هم بازیکنان افغانستان نتوانستند به گل برسند و در واقع تشنگی لازم برای رسیدن به گل را هم نشان ندادند. اوج بی تجربگی در زمانی خود را نمایان ساخت که افغانستان در وقت های اضافی به شکل بسیار ساده به تاجیکستان خطای ششم را داد تا تاجیکستان از روی نقطه پنالتی گل پیروزی بخش را به ثمر برساند.
سوم. بخت با تیم ملی همراه بود. با تمام شایستگی های که تیم ملی نشان داد، اگر بخت با ما یاری نمی کرد، شاید شاهد صعود به جام جهانی نبودیم. افغانستان بعد از شکست مقابل ایران و تساوی مقابل کویت، در آستانه حذف قرار گرفته بود. در واقع اگر ایران با نتیجه پر گل کویت را شکست نمی داد، افغانستان با پیروزی خفیفی که مقابل بحرین گرفته بود، حذف می شد. بخت افغانستان زمانی به دادش رسید که تیم ملی جاپان در گروه دیگر مسابقات بر خلاف همه انتظارات ضعیف ظاهر شد و بعد از شکست از قرغیزستان، با تاجیکستان هم مساوی کرد. حذف جاپان به این معنی بود که ایران برای دوم شدن و فرار از روبرو شدن در برابر جاپان در مرحله حذفی، تلاش نخواهد کرد. روز قبل از آن مربیان ایرانی به اینکه بازیکنان ذخیره خود را در برابر کویت به زمین خواهند فرستاد اشاره داشتند تا به نوعی شکست احتمالی مقابل کویت را توجیه کنند. تساوی جاپان و تاجیکستان این معادله را به هم ریخت و تیم ملی ایران با نمایش یک بازی برتر، به داد تیم ملی افغانستان رسید. بخت برای بار دوم زمانی دروازه تیم ملی افغانستان را زد که ازبیکستان در مرحله یک چهارم نهایی بر ویتنام غلبه کرد. اگر نتیجه آن مسابقه بر عکس می بود، ویتنام به جام جهانی می رفت و مسابقات پلی آف در کار نبود و لذا افغانستان چانسی برای صعود به جام جهانی نداشت.
به هر صورت، افغانستان اکنون به جام جهانی راه یافته است. جام جهانی مسابقات کاملا متفاوت است. از مرحله گروهی جام جهانی تیم های اول و دوم و چهار تیم برتر که در گروه های مربوطه خود سوم شده اند به مرحله ۱۶ بهترین راه پیدا می کنند. افغانستان در سبد چهارم قرعه کشی است که بدین معنی است که تیم ملی کشور با سه تیم قوی روبرو خواهد شد. البته نتیجه قرعه کشی هم خیلی تاثیر گذار است و اگر در قرعه کشی تیم های ضعیف تر از سبد دوم و سوم در گروه افغانستان قرار گیرند، چانس صعود افغانستان بالا می رود. اما برای رسیدن به مرحله حذفی، آوردن بازیکنان با تجربه که در جام فوتسال ملت های آسیا حضور نداشتند، حتمی و ضروری است. آقایان مرتضایی و صداقت باید با بازیکنان معترض صحبت کنند و زمینه بازگشت آنها را به تیم ملی مساعد سازند. خوشبختانه قبل از جام فوتسال ملت های آسیا، اختلاف بازیکنان و کدر رهبری تیم خیلی جدی به نظر نمی رسید و تنها مشکل این بود که برای آوردن بازیکنان معترض دیر شده بود. به عنوان مثال، مجید مرتضای در یک مصاحبه اشاره کرد که یک تعداد بازیکنان معترض حاضر بودند که با تیم یکجا شوند ولی نظر به مکلفیت های باشگاهی و مسائل لوژستیکی این امر محقق نشد. از طرف دیگر، بازیکنان معترض به جز همان روزهای اول، به ماجراجویی ادامه ندادند و این زمینه گفتگو و رفع کدورت را تسهیل می نماید. مرتضایی و صداقت می دانند که به تجربه بازیکنان معترض در جام جهانی ضرورت دارند. در اینجا موضوع سلیقه شخصی مطرح نیست و باید هدف جمعی که همانا نمایش درخشان در جام جهانی است مد نظر قرار داده شود.
از طرف دیگر، قرعه کشی جام جهانی طوری است که در مرحله گروهی هیچ دو تیم از یک قاره در یک گروه قرار نمی گیرند. به همین علت، لازم است تا مسابقات دوستانه با تیم های قاره های غیر آسیا برای تیم ملی تنظیم شود. اشتراک در مسابقات چند جانبه فوق العاده مهم است. گفته می شود مسابقات فوتسال کافا هم قبل از شروع جام جهانی انجام خواهد شد که این هم یک فرصت خوب برای آماده سازی تیم ملی است زیرا همه تیم های کافا از قدرت زیادی برخوردار هستند.
و در نهایت ما باید در برگزاری جام جهانی در همسایگی افغانستان استفاده کنیم. بعد از تسلط طالبان بر افغانستان، زمینه صدور ویزا برای مردم افغانستان محدود شده است اما باز هم فدراسیون باید کوشش کند تا زمینه صدور ویزا برای علاقه مندان که از داخل افغانستان برای تماشای مسابقات تیم ملی به ازبیکستان سفر می کنند را مهیا سازد. تعداد هموطنان مان در ازبیکستان هم زیاد اند که امیدواریم که تسهیلات لازم برای حضورشان در صالون های مسابقه در ازبیکستان مساعد شود.
