چرا بازگشت مجید مرتضایی به تیم ملی فوتسال اشتباه استچچ

چند ماه قبل که تیم ملی نتوانست خود را به نیمه نهایی جام فوتسال ملت های آسیا برساند، سخن از خداحافظی مجید مرتضایی از تیم ملی فوتسال ورد زبان ها شد. خود مرتضایی هم قبل از شروع مسابقات در مصاحبه ای تمایل خود برای ترک تیم ملی افغانستان را ابراز کرده بود. در چند ماه گذشته سخن زیادی در مورد تیم ملی فوتسال و مربی آن نشد که شاید دلیل اصلی آن حملات اسرائیل و آمریکا به ایران و متاثر شدن تیم ملی بود زیرا اکثر بازیکنان تیم ملی در ایران اقامت دارند. اما حالا آوازه است که مجید مرتضایی وارد افغانستان شده و امروز در کابل خواهد بود.

هدف مرتضایی از حضور در افغانستان مشخص نیست، اما واضح است که او بدون چراغ سبز رهبری تیم ملی در مورد مربی گری به افغانستان سفر نکرده است. شایعات هم وجود دارد که اختلاف جدی میان یک تعداد اعضای رهبری فدراسیون فوتبال، به خصوص حافظ احمد جان زدران و فرید یوسفزی که معلوم نیست چه مقامی در فدراسیون دارد، و نصیر صداقت در مورد حضور مجدد مرتضایی در تیم ملی وجود دارد. بعضی صفحات در رسانه های اجتماعی حتی احتمال کنار گذاشته شدن نصیر صداقت از مدیریت تیم ملی را عنوان کرده اند. با توجه به موقف قبلی زدران و یوسفزی، این احتمال دور از امکان نیست زیرا یک تعداد در فدراسیون به شمول زدران و یوسفزی، حضور یک هزاره را منحیث تصمیم گیرنده تیم ملی فوتسال بر نمی تابند و قبل از این هم کوشش به کنترل مسائل مدیریتی تیم ملی فوتسال کرده بودند. با این حال، تجربه چند سال اخیر نشان می دهد که نبود نصیر صداقت و آوردن مجدد مرتضایی به تیم ملی یک اشتباه است.

اول اینکه نصیر صداقت یک اکوسیستم موثر ایجاد کرده که تیم ملی فوتسال خود را در آن راحت احساس می کند. صداقت در مشهد یک محل تمرینی اختصاصی فوتسال دارد که در آن سرمایه گذاری زیادی کرده است. از طرف دیگر، اکثر مطلق بازیکنان تیم ملی فوتسال در ایران حضور دارند و صداقت شناخت خوبی از آنها و مشکلات آنها دارد. نبود صداقت در تیم ملی می تواند به مشکلات عدیده ای بانجامد که اعضای فدراسیون توانایی حل آنها را ندارند. صداقت یک تاجر و سرمایه دار است و برای رفع مشکلات تیم ملی فوتسال از سرمایه شخصی خود هزینه می کند، وگرنه احتمال اینکه تیم ملی فوتسال بتواند از پی مشکلات عدیده غالب آید، وجود نداشت. باید از یاد نبریم که صداقت روابط خوبی با فدراسیون فوتبال ایران هم دارد و شاید همین امر باعث شده تا تیم ملی فوتسال از گزند تصمیمات مخرب فدراسیون فوتبال ایران در امان بماند.

در قدم دوم، گزارش های وجود دارد که تعداد زیادی از بازیکنان باور خود را به مرتضایی از دست داده اند. در واقعیت امر نیز مرتضایی نتوانسته تیم ملی را در برابر تیم های اول تا چهارم آسیا آماده سازد. تیم ملی فوتسال در مقابل تیم های ایران، جاپان، تایلند و چند تیم دیگر حرفی برای گفتن ندارد. حضور یک مربی از کشورهای اروپایی یا آمریکایی که تجربه عملی برای رسیدن تیم ها به مدارج بالاتر را دارند برای تیم ملی خیلی مهم است. تجربه یک تعداد کشورها از جمله اندونیزیا همین چیز را ثابت می کند. از طرفی، یک تعداد تصامیم مرتضایی نیز بازیکنان و هواداران را ناراحت ساخته، از جمله کنار گذاشتن مهران غلامی و استفاده از بازیکنان که انتظار نمی رفت در ترکیب نهایی تیم ملی برای جام ملت های آسیا قرار بگیرند. با توجه به اینکه مرتضایی بعد از جام ملت های آسیا مربی نبوده و حتی یک تعداد بازیکنان ناراحتی خود را علیه او به شکل نوشته ابراز کرده اند، حضور مجدد او رابطه با بازیکنان را بدتر می کند و بعید نیست جار و جنجال میان مربی و بازیکنان به اوج برسد.

در قدم آخر، آوردن مرتضایی واضحا اقدامی از جانب افرادی است که ذهنیت قومی دارند و بر حضور برجسته هزاره ها در فوتسال انتقاد دارند. به کرسی نشاندن این موضوع باعث می شود تا بازیکنان هزاره باور خود به فدراسیون را از دست بدهند و هم چنین فضای عمومی که تیم ملی فوتسال را یک تیم مبتنی بر توان تخنیکی، و نه قومی، می دانست از بین می رود.

نکته دیگر این است که فدراسیون ممکن است روی این طرح کار کند که همزمان که مرتضایی را منحیث مربی به تیم ملی فوتسال بیاورد، از نصیر صداقت هم بخواهد تا به کار خود منحیث مدیر تیم ملی ادامه دهد، اما نظر به دلایل فوق، امکان کار موثر و اعتماد متقابل بین صداقت و مرتضایی پایین است و نمی توان انتظار داشت که نظم و از خود گذشتگی گذشته باز هم دوام بیاورد.

روی این دلایل است که آوردن مرتضایی برای سومین بار در تیم ملی فوتسال به خیر افغانستان نیست. افغانستان برای وارد شدن به جمع ۴ تیم برتر آسیا و چه بسا صعود ساده به جام جهانی آینده ضرورت به مربیان با تجربه تر و آشنا با فوتسال خارج از آسیا دارد. هر چند مدیریت مربی غیر ایرانی برای فدراسیون سخت است، اما حضور نصیر صداقت که در چند سال اخیر نشان داده توانایی برقراری روابط نیک با فدراسیون های دیگر کشورها را دارد و هم تجربه تجارت بین المللی را دارد، ما را امیدوار ساخته بود که از یک مربی اروپایی یا آمریکایی حمایت لازم خواهد شد